ผู้ที่สร้างความเจริญรุ่งเรือง รวมทั้งพัฒนาให้ประเทศสิงคโปร ยังเป็นที่เคราพนับถืออย่างกว้างขวาง จะทั้งคนในประเทศ และ ต่างประเทศ และ ได้เป็นนายกรัฐมนตรี ตลอด 31 ปี นาย ลี กวน ยิว (Lee Kuan Yew) ได้เสียชีวิตลงด้วยอายุ 91 ปี ลงในวันที่ 23 มีนาคม 2558 ซึ่งเกิดมาจากอาการโรคปอดบวม และ ปอดติดเชื้อรุนแรง ซึ่งได้เข้าทำการรักษาที่โรงพยาบาลมาหลายสัปดาห์แล้ว โดยงานศพจะมีการจัดขึ้นในวันที่ 29 มีนาคม 2558 ซึ่งจะมีการไว้อาลัย 1 อาทิตย์ และ ประเทศสิงคโปร ได้มีการลดธงครี่งเสา นายลีกวนยู เป็นบุคคลสำคัญของประเทศสิงคโปร เขานำพาสิงคโปรต่อสู้เพื่อเอกราช และ ชาวสิงคโปรมีความภาคภูมิใจ ในสิ่งที่เขาได้เคยทำอาจจะไม่มีใครสามารถเทียบเคียงเขาอีกเขาได้ก่อตั้งพรรคการเมืองชื่อ The People’s Action Party (PAP) ซึ่งได้เป็นรัฐบาลมาตั้งแต่ปี 1959 และได้เป็นนายกรัฐมนตรีคนแรก ซึ่งต่อมาประเทศสิงคโปรได้มีประวัติการแยกตัวออกจากประเทศมาเลเซีย ในปี 1965 (หรือ พ.ศ. 2508) และ จากคำพูดการให้สัมภาษณ์ของนายลี กวน ยิว กับ นิตยสาร นิวยอร์กไทม์ส เมื่อปี 2007 “We hnew that if we were just like our neighbours, we would die. We had to produce something which is different and better than what they have.” ซึ่งแปลได้ว่า “เรารู้ว่าถ้าเราทำอะไรเหมือนๆ เพื่อนบ้านของเรา เราจะตาย ดังนั้นเราต้องทำบางสิ่งบางอย่างที่แตกต่าง และ ดีกว่าที่พวกเขามี” ซึ่งจากประเทศเล็กๆ อีกทั้งยังไม่มีทรัพยากรธรรมชาติ จึงจำเป็นต้องสร้างรูปแบบทางเศรษฐกิจ และ ทำการค้าการตลาดใหม่ จากการนำพาประเทศของเขา เขาได้พัฒนาการสร้างแรงงาน การศึกษา การสื่อสารด้วยภาษาอังกฤษ ให้กับประเทศ การเรียกการลงทุนจากต่างประเทศ และ เปิดประเทศให้เป็นศูนย์กลางการผลิต ศูนย์กลางการเงินที่สำคัญ

Lee Kuan Yew

โดยตามขอบรั้ว ขอบนอกของโรงพยาบาล The city-state’s main hospital ได้มีผู้คนนำดอกไม้มาวางไว้ เพื่อไว้อาลัย พร้อมทั้งมีผู้คนร้องไห้ และ แสดงความเสียใจ รวมถึง ผู้เฒ่า ผู้แก่ ก็ได้มาแสดงความเสียใจ เป็นจำนวนมาก แต่ก็ยังมีหลายความเหตุ จากการปกครองของเขา ที่ได้ครอบงำสิงคโปร และดำเนินนโยบายหลายๆ อย่างด้วยมาตรการต่างๆ การปราบปราม การกำหนดอย่างเคร่งครัด และ เข้มงวด และมีบทลงโทษทันที แต่ก็มีประชาชนจำนวนมากที่ประทับใจในผลงานของเขา และมั่นใจในการให้อำนาจการปกครองที่เด็ดขาดแก่เขา ซึ่ง ในช่วงนี้ ไม่มีใครแน่ใจ ว่าทิศทางของประเทศสิงคโปรจะเป็นอย่างไรเมื่อไม่มีเขาแล้ว

ใส่ความเห็น

อีเมลของคุณจะไม่แสดงให้คนอื่นเห็น ช่องที่ต้องการถูกทำเครื่องหมาย *